Polsklachten

Polsklachten

Polsklachten kunnen zeer pijnlijk zijn en hierdoor jou beperken in het uitvoeren van jouw werk of dagelijkse activiteiten. Een bekend letsel van de pols is een breuk door een val op de hand. Daarnaast zijn er andere veelvoorkomende klachten, zoals het carpaal tunnel syndroom. Hieronder ontdek jij hoe polsklachten ontstaan en hoe deze het beste te behandelen zijn.

Anatomie van de pols

De pols is het gewricht tussen de twee onderarmbotten (het spaakbeen en de ulna) en de handwortelbeentjes. De hand heeft acht handwortelbeentjes welke zijn verdeeld in twee rijen van vier. Ook bevinden er zich kapsel, banden en spieren in deze regio.

Soorten Polsklachten

Soorten polsklachten

Polsklachten kunnen sterk variëren in de oorzaak en tijdsduur van de klacht. Om deze redenen wordt er een onderscheid gemaakt in aspecifieke en specifieke polsklachten en in acute en chronische polsklachten.

  • Aspecifieke polsklachten: Bij specifieke polsklachten is de oorzaak van de klacht bekent. Bijvoorbeeld bij het breken van een pols is een val op de pols vaak de oorzaak. 
  • Specifieke polsklachten: Bij aspecifieke polsklachten is de oorzaak van de klacht niet duidelijk. Ook op beeldvormend materiaal, zoals een röntgenfoto zijn geen afwijkingen te zien. Toch zijn er wel pijnklachten wat zeer vervelend is. Er zijn verschillende oorzaken voor dit soort klachten, namelijk uitstralende pijn. Dit kan ontstaan door triggerpoints in verschillende spieren, zoals de m. subscapularis (spier bij het schouderblad). Daarnaast kan een klacht tot uiting komen in de pols, terwijl de oorzaak in een nabijgelegen gewricht, zoals de elleboog, zit. Voorbeelden van specifieke klachten zijn, slijtage, carpaal tunnel syndroom, de roeierspols en een kneuzing.

Naast een onderverdeling tussen aspecifieke en specifieke polsklachten wordt er een verdeling gemaakt tussen acute en chronische polsklachten

  • Acute polsklachten: Dit zijn pijnklachten in de pols die korter dan zes weken aanwezig zijn. Voorbeelden van acute polsklachten zijn een breuk van de pols. 
  • Chronische polsklachten: Dit zijn pijnklachten in de pols die langer dan drie maanden aanwezig zijn. Voorbeelden van chronische polsklachten zijn, instabiliteit van de pols

Behalve een onderverdeling tussen acute & chronische polsklachten en tussen aspecifieke & specifieke polsklachten kunnen polsklachten ook ook onderscheiden worden per aandoening. Hieronder worden de verschillende aandoeningen/blessures weergegeven die klachten aan de pols geven.

Carpaal Tunnel Syndroom

Wat is een Carpaal Tunnel Syndroom?

Het Carpaal Tunnel Syndroom (afgekort CTS) is een veelvoorkomend polsklacht. In het polsgebied lopen verschillende zenuwen die allemaal in een soort tunnel (de carpale tunnel) liggen. Over de carpale tunnel ligt een peesplaat die deze tunnel beschermt. Op het moment dat er een vernauwing van de tuneel optreedt kunnen zenuwen bekneld raken. Op het moment dat door deze beknelling pijnklachten optreden spreekt men van CTS.


Instabiliteit van de pols

Wat is een instabiele pols?

Wanneer er minder stabiliteit van de spieren of wanneer de banden beschadigd of gescheurd zijn kan er instabiliteit van pols optreden. Deze instabiliteit kan ervoor zorgen dat er pijnklachten in jouw pols ontstaan.


TFCC Letsel - Triangulaire Fibro Cartilagineuze Complex

Wat is het TFCC letsel?

Het TFCC letsel is een afkorting voor het Triangulaire FibroCartilagineuze Complex. Dit complex bestaat uit een discus en banden en bevindt zich in de pols regio. Het is gelegen aan de pinkzijde van de pols tussen het spaakbeen, de ellepijp en een handwortelbeentje. De discus heeft als functie het dempen en stabiliseren van de pols. Op het moment dat de discus van het complex beschadigd spreekt men van het TFCC letsel.


Syndroom van De Quervain

Wat is het syndroom van De Quervain?

Het syndroom van De Quervain komt relatief veel voor en kenmerkt zich door pijn, zwelling en beperking van één of meer pezen rondom de duim. De aandoening wordt gekenmerkt door het inflammatie-beeld met pijn, zwelling en mogelijke beperking van één of meer pezen van de duim. Dit letsel komt vaker bij vrouwen dan bij mannen voor. Vaak komt het syndroom van De Quervain tijdens de zwangerschap en/of in combinatie met artrose voor.


Oorzaken Polsklachten

Oorzaken polsklachten

Polsklachten kunnen op allerelei manieren ontstaan. Zo zijn er verschillende aandoeningen/blessures die de pijnklachten aan de pols veroorzaken, hoe deze aandoeningen/blessures ontstaan verschilt per persoon. Hieronder wordt per aandoening verschillende oorzaken weergegeven.

Oorzaken voor het ontstaan van een Carpaal Tunnel Syndroom

Een Carpaal Tunnel Syndroom ontstaat op het moment dat één bepaalde zenuw (de nervus medianus) bekneld raakt. Deze zenuw kan bekneld raken door reuma, een trauma/val, hormonale veranderingen of door het overmatig belasten van de handen.

Oorzaken voor het ontstaan van een instabiel pols

Door een harde klap op de pols. Bijvoorbeeld door een val, kunnen de banden en spieren in de pols beschadigen. Door deze beschadiging aan de banden en spieren zal de pols minder stabiliel zijn. Daarnaast kan een langdurige immobilisatie (bijvoorbeeld een gipsspalk) van de pols ervoor zorgen dat de spierfunctie verminderd en dus een instabiele pols veroorzaakt.

Oorzaken voor het ontstaan van het TFCC letsel

Scheurtjes en beschadigingen van de discus kunnen optreden doordat er een acute overbelasting optreed. Hierbij kan gedacht worden aan een val op de pols, waarbij de pols in een gestrekte en gedraaide stand staat. Hierdoor moet de TFCC een grote kracht opvangen. Verder kan een langdurige overbelasting van de TFCC leiden tot deze aandoening. Bij langdurige overbelasting kan er gedacht worden aan overmatig gebruik van de pols, een te lange ellepijp en een verkeerde stand van de pols

Oorzaken voor het ontstaan van het syndroom van De Quervain

Het syndroom van De Quervain ontstaat in de meeste gevallen door overbelasting en in sommige gevallen door een acuut letsel van de duimpezen aan de duimzijde van de pols. Activiteiten waarbij een sterke grijpkracht uigevoerd moet worden door de vingers kunnen leiden tot dit syndroom. Denk hierbij aan activiteiten als roeien, bowlen, verven, houthakken, schrijven, PC werk en golven.


Symptomen Polsklachten

Symptomen polsklachten

Polsklachten kennen overeenkomstige symptomen, maar hebben soms ook hele specifieke symptomen die kenmerkend zijn voor één bepaalde klacht. Veel voorkomende symptomen zijn:

  • Pijn in polsregio
  • Pijn in onderarm en hand/vingers
  • Krachtsverlies
  • Verminderde knijpkracht
  • Verminderde beweeglijkheid
  • Stijfheid
  • Lokale zwelling of roodheid
  • ‘Kraken’
  • Instabiel gevoel
  • Cerminderd gevoel hand/vingers

Ondanks deze lijst met symptomen zijn kunnen de symptomen per polsklacht verschillen. Ontdek hier per klacht welke symptomen er zijn.

Symptomen bij het Carpaal Tunnel Syndroom

Een Carpaal Tunnel Syndroom is te herkennen aan pijn, tintelingen of gevoelsstoornissen in de hand. Vaak verergeren deze klachten zich op het moment dat jij kracht zet met je hand (bijvoorbeeld bij knijpen). Daarnaast kunnen de klachten 's nachts toenemen. In de ochtend zullen jouw vingers aan de stijve kant zijn. Daarnaast kan bij een Carpaal tunnel Syndroom de spieromvang van de hand en duim zichtbaar afnemen.

Symptomen bij en instabiele pols

Bij een instabiele pols heb jij veel onzeker gevoel over de pols. Dit kun je vergelijken op het moment dat je door je enkel zakt. Het bewegen van de pols kan bij instabiliteit pijn doen en in sommige gevallen kan bewegingsbeperking ontstaan. Daarnaast kan er soms minder kracht gezet worden met de pols. Onverwachte bewegingen verergeren de klachten.

Symptomen bij een TFCC letsel

Het TFCC letsel kenmerkt zich door pijn aan de pinkzijde van de pols en de onderarm. Deze pijn verergerd op het moment dat de pols belast wordt, op het moment dat jij op het TFCC drukt en wanneer jij de hand zijwaarts richting de pinkzijde beweegt. Het belasten van de pols gebeurt bijvoorbeeld bij knijpen. Ook kan er door beschadiging een klikkend of krakend geluid optreden bij het bewegen van de pols. Tot slot kan er krachtsverlies optreden.

Symptomen bij het syndroom van De Quervain

De klachten bij het syndroom van De Quervain ontwikkelen zich gradueel. Vaak begint dit met een stijf gevoel aan de bovenkant van de pols. De klachten kunnen hierbij vooral 's nachts of in de ochtend voelbaar zijn. op het moment dat het lichaam meer bewogen heeft verdwijnen de klachten. Als de situatie verergt, zal jij een doffe, branderige pijn ervaren bij activiteiten. Denk hierbij aan het dragen van de boodschappen, opendraaien van potjes en bij gebruik van de muis bij de computer. Bij het syndroom van De Quervain kan er sprake zijn van een lokale zwelling en kan er een krakend geluid optreden bij het bewegen van de pols. In sommige gevallen heb jij last van tintelingen.


Behandeling polsklachten

Er zijn verschillende behandelmethodes die polsklachten kunnen verhelpen. De behandeling wordt bepaald aan de hand van de oorzaak van de klachten van de betreffende persoon. Zo kan de behandelmethode per persoon, per klacht verschillen. Behandelmethodes die gebruikt kunnen worden om polsklachten te verhelpen zijn, taping, oefentherapie, dry needling therapie, manipuleren, triggerpointtherapie, rekken en mobiliseren. Hieronder ontdek jij welke behandeling per klacht mogelijk zijn.

Behandeling bij het Carpaal Tunnel Syndroom

De soort behandeling van het Carpaal Tunnel Syndroom is afhankelijk van de oorzaak van de verminderde ruimte in de carpale tunnel. Op het moment dat dit door overbelasting van de hand en/of onderarm komt moet jij relatieve rust nemen en wordt het aangeraden om een nachtspalk te gebruiken om de structuren van de pols rust te geven. Als dit onvoldoende helpt of wanneer klachten verergeren, kan men geopereerd worden waarbij de peesplaat doorgesneden wordt om zo meer ruimte te creëren in de carpale tunnel en de zenuw meer ruimte te geven.

Behandeling bij een instabiele pols

Op het moment dat de instabiliteit van de pols ontstaat door beschadiging van de banden door een acuut trauma, is het mogelijk om dit operatief te herstellen. Wanneer de oorzaak een verminderde spierfunctie of laxiteit van de banden is, kan oefentherapie helpen de pols te stabiliseren. Daarnaast kan de fysiotherapeut het behandeltraject ondersteunen met manuele technieken of door gebruik te maken van taping of bracing. Als laatste kan de therapeut een advies geven over hoe u uw pols het beste kan belasten.

Behandeling van het TFCC letsel

Het is zeer belangrijk dat jij het TFCC letsel laat behandelen. Doet u dit niet dan kan het zijn dat de pols instabiel blijft. Pas wanneer bekend is wat de oorzaak is voor het TFCC letsel en de ernst van het letsel kan er een juiste behandeling worden opgesteld. Het is namelijk mogelijk om het letsel operatief en conservatief te behandelen. De ernst van het letsel kan middels een MRI-scan en in sommige gevallen middels een kijkoperatie bepaald worden.

Er kan gekozen worden voor een operatieve ingreep op het moment dat er een scheurtje in de banden aanwezig is of op het moment dat de ellepijp ingekort moet worden om zo de belasting aan het TFCC te verminderen.
Voor een conservatieve behandeling kan gekozen worden op het moment dat het letsel is veroorzaakt door een overbelasting. Is dit het geval, dan is het namelijk belangrijk dat de belasting wordt verminderd. Dit kan door tijdelijk minder kracht te zetten met de pols of door omliggende spieren te trainen. Bij het trainen van deze spieren kan de fysiotherapeut jou helpen met het aandragen van specifieke oefeningen. Door deze oefeningen zal de stabiliteit en de kracht van de pols toenemen.

Behandeling van het syndroom van De Quervain

Het is zeer belangrijk dat jij de klachten bij deze aandoening behandelt. Immers het negeren van de symptomen/kalchten kan er voor zorgen dat de aandoening een chronische klacht wordt. Een onmiddelijke, gepaste behandeling van deze blessure is essentieel voor het herstelproces. Op het moment dat de klacht chronisch is duurt het herstel proces langer.
Het syndroom van De Quervain is goed te behandelen met adequate fysiotherapie. Middels deze behandelmethodes wordt er namelijk gefocust op het vaststellen en corrigeren van de verschillende factoren die hebben bijgedragen aan het ontstaan van het syndroom. De tijdsduur van het herstelproces is grotendeels afhankelijk van de samenwerking met de patiënt. Dit, omdat de patiënt voldoende rust moet pakken.