Hartritmestoornis

Wat is een hartritmestoornis?

Hartritmestoornissen is een aandoening waarbij het hartritme verstoord is. Dit kan inhouden dat het hart te snel, te langzaam of onregelmatig samentrekt. Ook kan het zijn dat de boezems en kamers van het hart niet goed samenwerken. De samentrekking van het hart tijdens een hartslag wordt veroorzaakt door een elektrische prikkel. In het hart bevinden zich verschillende cellen die de elektrische prikkel doorgeven. Deze cellen zorgen ervoor dat het samentrekken in de juiste volgorde gebeurd. Dit houdt in dat eerst de boezems van het hart en dan pas de kamers van het hart samentrekken. Ook zorgen deze cellen ervoor dat het samentrekken in het juiste ritme gebeurd. Wanneer deze cellen niet goed werken (de elektrische prikkel wordt niet goed gevormd of wordt niet goed doorgegeven), spreekt men van hartritmestoornissen.

Hoe ontstaat het?

Er zijn verschillende factoren die dit verschijnsel kunnen veroorzaken. Dit zijn andere hartaandoeningen, zoals hartfalen, cardiomyopathie (hartspierziekte) en een hartinfarct in het verleden. Ook een aangeboren afwijking aan het hart of een operatie aan het hart kan het veroorzaken. Daarnaast kan een ongezonde leefstijl, zoals roken of overmatig gebruik van alcohol, ook hartritmestoornissen veroorzaken. Tot slot is een verhoogde leeftijd ook een risicofactor.

Wat zijn de tekens & symptomen?

De symptomen van deze aandoening zijn niet altijd duidelijk aanwezig. Het kan zijn dat men bijvoorbeeld voelt dat het hart sneller klopt, maar dit hoeft dus niet zo te zijn. Symptomen passend bij hartritmestoornissen zijn: hartkloppingen, hartoverslagen, een benauwd en angstig gevoel, een pijnlijk en drukkend gevoel op de borst, zweten en misselijkheid. Ook kan men soms een licht gevoel in het hoofd ervaren.

Wat is de behandeling?

De behandeling is bij iedereen anders en is afhankelijk van verschillende factoren. Vaak worden er medicijnen ingezet om de ritmestoornissen beter onder controle te krijgen. Daarnaast kan men soms een cardioversie toepassen. Men kan een chemische en een elektrische cardioversie onderscheiden. Bij een chemische cardioversie worden er door middel van een infuus medicijnen ingebracht om het hartritme te normaliseren. Bij een elektrische cardioversie krijgt men onder narcose een elektrische schok om het hartritme te normaliseren. Ook wordt in sommige gevallen gebruik gemaakt van een ablatie. De prikkels die het hartritme verstoren worden dan geblokkeerd. Daarnaast kan men ook door middel van een pacemaker of een Implanteerbare Cardioverter Defibrillator (IDC) het hartritme normaliseren. Wanneer de oorzaak van de hartritmestoornissen een onderliggende hartaandoening is, wordt deze onderliggende aandoening behandeld om zo indirect ook de hartritmestoornissen te verhelpen.

Bron: www.hartstichting.nl

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast U kunt hieronder inloggen