Dwarslaesie

Wat is een dwarslaesie?

Een dwarslaesie, ook wel spinal cord injury genoemd, is een letsel van het ruggenmerg waardoor er zenuwen beschadigd raken. Het ruggenmerg is het tussenstation tussen de hersenen en de rest van het lichaam en het is een onderdeel van het centrale zenuwstelsel. Het verwerkt de inkomende informatie van de gevoelszenuwen (sensibele zenuwen) en reageert hierop door het aansturen van spieren via de motorische zenuwen.

Men kan een complete of incomplete dwarslaesie hebben. Bij een complete spinal cord injury is er een volledige beschadiging van de zenuwen. Men heeft dus onder het niveau van de beschadiging geen gevoel en kracht meer. Bij een incomplete spinal cord injury zijn de zenuwen maar gedeeltelijk beschadigd en zijn bepaalde functies dus nog wel mogelijk. Ook onderscheidt men de hoge beschadiging van het ruggenmerg van de lage beschadiging. Wanneer de beschadiging in de nek of bovenrug zit (hoge dwarslaesie), zijn er veel meer zenuwen uitgevallen en is men meer beperkt dan wanneer de beschadiging in de onderrug zit.

Wat zijn de oorzaken?

Er zijn verschillende oorzaken mogelijk. Vaak is een verkeersongeluk de oorzaak. Hierbij kunnen er wervels breken of verbrijzelen waardoor deze het ruggenmerg beschadigen. Echter, ook een hernia lage rug (uitstulping van een tussenwervelschijf) kan uiteindelijk leiden tot een dwarslaesie. Daarnaast kan een messteek of schotwond, een ontsteking of een gezwel ook leiden tot een beschadiging van het ruggenmerg.

Wat zijn de symptomen?

Hoe hoger de beschadiging van het ruggenmerg optreedt, hoe meer zenuwen uitvallen en hoe meer uitvalsverschijnselen iemand heeft. Men ervaart een verminderde controle over bewegingen en ook kunnen er gevoelsstoornissen optreden. Men kan ook incontinent worden en spasmes ontwikkelen.

Wat is de behandeling ervan?

Een dwarslaesie is niet te genezen, omdat de beschadigde zenuwen niet herstellen. Wanneer men een dwarslaesie oploopt, wordt men onderzocht door een arts. Er volgt een revalidatietraject waarbij meerdere specialisten betrokken zijn, zoals een fysiotherapeut, ergotherapeut, psycholoog, maatschappelijk werker, diëtist en logopedist. Elke specialist helpt de patiënt binnen zijn of haar vakgebied. Bij de fysiotherapeut leert men bijvoorbeeld compensatiestrategieën om toch nog zo mobiel mogelijk te blijven en krijgt men oefeningen om de overige spieren zo sterk mogelijk te maken.
Wat men uiteindelijk kan qua lichamelijke activiteiten en hoe lang het revalidatietraject duurt, is per individu verschillend en mede afhankelijk van de mate en locatie van de beschadiging.

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast U kunt hieronder inloggen