Neuralgische Amyotrofie

Wat is Neuralgische Amyotrofie (NA)?

Neuralgische Amyotrofie (NA) wordt ook wel het Syndroom van Parsonage-Turner, plexus brachialis neuritis of plexus brachialis neuropathie genoemd. Het is een spierziekte waarbij zenuwen aangedaan zijn. Hierdoor kunnen er verschillende klachten in de schouder en arm optreden. NA kan ook klachten aan stembanden, slokdarm, benen en buikspieren veroorzaken, maar dit ziet men minder vaak. Het is een chronische aandoening die zich kan uiten in aanvallen.

Men kan bij NA het onderscheid maken tussen de erfelijke (hereditaire neuralgische amyotrofie) en niet-erfelijke vorm (idiopatische neuralgische amyotrofie (INA)). De niet-erfelijke vorm komt het meeste voor.

Wat is de oorzaak?

De oorzaak van NA is nog onduidelijk. Men vermoedt dat het te maken heeft met het immuunsysteem dat plotseling niet alleen indringers gaat aanvallen, maar ook zorgt voor een ontstekingsreactie van lichaamseigen weefsel: in dit geval de zenuwen. Men vermoedt dat de zenuwen bij mensen met NA hier wat gevoeliger voor zijn. Er zijn ook een aantal mogelijke risicofactoren bekend die de klachten zouden kunnen uitlokken:

  • Zwangerschap/bevalling
  • Infecties
  • Operaties/narcose
  • Ongeluk
  • Stress
  • Inentingen
  • Weersomslag
  • Zware belasting schouder- en armregio

Wat zijn de tekens & symptomen?

Wanneer men een NA aanval krijgt, gaat dit in de acute fase gepaard met zeer hevige pijn. Deze acute fase duurt gemiddeld drie weken. Daarna ervaart men meestal in rust geen pijn meer, maar wel bij het bewegen van de arm. De pijn is ’s nachts vaak erger. Kenmerkend is de pijn in de schouder met uitstraling naar de arm. Ook kan men pijnklachten in de nek, rondom het schouderblad en in de okselregio krijgen. Door de zenuwbeschadiging kan er krachtsverlies optreden. Dit kan in lichte mate aanwezig zijn, maar ook in de vorm van een volledige verlamming (parese). Het gevolg hiervan is atrofie (de spieromvang neemt af).
Ook kan men bij NA gevoels- en doorbloedingsstoornissen ervaren.

Wat is de behandeling?

Men is na een NA aanval (wel afhankelijk van de intensiteit van de aanval) gemiddeld na 1 à 2 jaar tussen de 70% en 90% hersteld. Wanneer men al vaker aanvallen in dezelfde arm heeft gehad, herstellen de zenuwen steeds minder goed. Er blijven dus restklachten over. Het herstel na een NA aanval duurt lang, omdat zenuwen maar langzaam herstellen.

Het herstel na een NA-aanval verdeelt men in drie fasen:

  1. Acute fase: hierbij kunnen enkel zware medicijnen soms wat verlichting geven en kan men fysiotherapie krijgen om stijfheid van gewrichten te voorkomen. Atrofie kan men niet tegengaan. Oefentherapie en manipulaties werken juist vaak averechts.
  2. De eerste maanden na de acute fase: hierbij is de aansturing van spieren bij de schouder het belangrijkste wat de fysiotherapeut u bij kan brengen. Het trainen van kracht van de schouderspieren heeft namelijk geen zin als de aansturing niet goed is. De spieren zijn vaak al overbelast en door krachttraining zouden de klachten vaak juist verergeren. Ook is het voorkomen van compensatiegedrag en een juiste balans tussen inspanning en ontspanning belangrijk.
  3. Laatste fase: hierbij wordt aandacht besteed aan het behandelen van restklachten.

Ook andere disciplines, zoals een ergotherapeut, kunnen bijdragen aan de behandeling door o.a. samen met u een juiste balans tussen belasting en belastbaarheid te vinden.

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast U kunt hieronder inloggen